همین که من از بچگی در کنار تو بوده‌ام و با تو بزرگ شده‌ام، دلیلی خوب و کافی است برای احساس خوبم نسبت به تو. برای همین، حالا که می‌خواهم از تو جدا شوم و برای ادامه‌ی زندگی به جای دیگری بروم، دچار تردید شدم. راستش تو آنقدرها هم خوب نیستی و ایرادهایی داری. خیلی وقت‌ها از دستت ناراحت می‌شدم و از تو گلایه می‌کردم؛ ولی حالا که می‌خواهم از کنارت بروم، خوبی‌ها و خاطره‌های شیرینت در ذهنم نقش می‌بندد. اما به هر حال بعد از چند روز تصمیمم را گرفتم.

اگر بروم، احساس عذاب وجدان می‌کنم. من در کنار تو می‌مانم تهران جان.

داستانک

نوشته شده توسط فرید دانش‌فر در ۱۳۹۰/۰۶/۱۶ |